دادن دست ، از پرواز در فضا ، و شنيدن صدا از دور دستها كمتر باعث تعجب نيست ! » مثالهاى زياد در مورد مسايلى كه علم به آن تحقق بخشيده است وجود دارد كه نشان مىدهد كه ماوراى عالم هستى آفريننده‌اى وجود دارد ، و حقايق علمى كه انسان كشف كرده است جزيى از تجليّات آفريننده در اين عالم است . هر ذرّه در جهان هستى به وجود آفريننده گواهى مىدهد . دانشمندان مؤمنى كه به دانش طبيعى سرگرم و مشغولند ، هر وقت به كشفى تازه دست مىيابند يك لذت باطنى احساس مىكنند و برايشان يقين حاصل مىشود كه اين جهان را آفريننده‌ايست كه آن را آفريده است و اين آفرينش جز صفت آفرينندهء حكيم و دانا نيست . ترديد نيست كه دانش ، اگر آن را درست به كار برند ، بزرگترين خدمتگزار دين است ، و دانشمندانى كه به علوم دين و طبيعت واقفند اگر چنانچه بايد ، آن را به كار بندند ، به دين خدمت كرده‌اند ، نيز مىتوان آزمايشگاههاى علمى را به صورت محراب عبادت خداوند درآورند . آنجا و انديشهء انسان به آفرينش خداوند سر فرود خواهد آورد و آن را دليل عقلى ، بر وجود خدا خواهد دانست زيرا همه چيز در عالم طبيعت به زبان حال مىگويد : او ، آفريننده‌اى است مبتكر . « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ » ( هيچ چيز نيست مگر اينكه به ستايش خدا تسبيح گويست اما تسبيح خود را نمىفهمد . سورهء اسراء - آيهء 44 ) « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ( زودا كه نشانه‌هاى خود را در افاق و در نفسهاشان به آنان نشان دهيم تا حق بر آنان آشكار گردد - سورهء فصّلت - آيهء 53 )